16-10-13

38 weken en 4 dagen ver!

Waw, 

het is bijna zover!!!

De laatste maanden waren echt lastig, vond er amper iets aan, heel vreemd vind ik het, dat vrouwen graag zwanger zijn, laatste 4 maanden waren voor mij 10% fun / 90% ellende (rugpijn, bekkenpijn, gezwollen voeten, massas eelt op mijn voeten, amper slapen, buikpijn en ik kan blijven doorgaan)! Maar geloof me, ik ben nog steeds héél blij dat ik het mag meemaken!

Ondertussen ligt ons madam al weken aan een stuk exact op dezelfde manier en dat is helaas in stuit. Overmorgen nog een controle en dan in de loop van volgende week staat de keizersnede gepland. En omdat mijn gyne niet erg hulpvaardig was, gisteren naar de vroedvrouw geweest voor de ganse gedetailleerde uitleg. Schat van een vrouw!

Waw, ik verlang zo en vind het zo onwezenlijk dat ik volgende week mama wordt! Heb zoooooo lang uitgekeken naar dat moment en nu gaat het echt gebeuren...

Echt, ik hoop zo, dat mensen die dit lezen en nog (steeds) wachten op hun wondertje, dit ook zo gegund wordt!

liefs,

een hoogzwangere Oktobervis

17-09-13

34 weken

Waw,

lang geleden dat ik hier nog iets gepost heb...

Nou ja, het ging om het IVF verhaal, maar wou toch af en toe nog wat komen schrijven, om up to date te blijven weet je wel haha!

Ondertussen is het ferm aan het korten, na het wachten op de suikertestresultaten is het nu wachten of onze dochter nog in stuit ligt en zo ja, voorbereiden op keizersnede. Ik kijk hier niet naar uit en hoop, na al het getrek en gekeer de laatste 2 weken, ze nu toch al wat anders ligt.

Jaja, zwanger zijn, het leukste is toch het uitkijken naar de komst van ons wondertje, want ik heb het eigenlijk erg gemakkelijk gehad tot ik 5 maanden ver was, nu is het echt niet meer leuk. Vrijdag was echt een ramp, was echt immens ziek (tot kotsen toe, puur van de pijn, niet van de misselijkheid), mijn voeten hebben deze zomer zodanig gezwollen, dat ik niet meer in mijn schoenen kon en ik mannensandalen heb moeten kopen, met verstelbare bandjes..

Maar kom, alles gaat goed met onze meid en dat is wat telt, al mag ze van mij wel een weekje vroeger komen haha!

Hopelijk binnen een dikke 5 weken kan ik de geboorte komen melden!!

Liefs,

Oktobervis

19-07-13

26 weken: geslacht gekend, risico op zwangerschapsdiabetes en meer!

Waw,

wat een rit ondertussen. Eindelijk weten we het geslacht, met de 24 weken echo wisten we het dan eindelijk, we krijgen een dochtertje! Het ligt hier nu al vol kleedjes en andere meisjeskledij (maar veel 2dehands, puur omdat ik niets naar mijn smaak vind in de winkel, het is me iets te Barbie-achtig), heel bizar, nog 3 maanden ongeveer en ze ligt in mijn armen!

Vorige week naar de vroedvrouw geweest voor wat meer uitleg ivm bevalling en tegelijkertijd een mini-glucosetest moeten doen (50mg suikerdrankje drinken en na 60 minuten bloed laten prikken), kreeg ik 2 dagen later te horen dat ik een lichte afwijking toon en ik de OGTT (grote glucosetest) moet doen. Mijn angst die ik al had kwam dus enkel groter. Deze week die 'echte' test laten doen (2x50gr suikerdrankje drinken en bloed trekken na 0-60-120-180 minuten, dit alles nuchter), ik was al ziek (heb massas diarree, niet meer normaal) en voelde me dus echt niet super, het waren 3 lange uren. 2 dagen later, kreeg ik nog niets te horen en ze hadden niet gezegd van 'als je me binnen x uren niet hoort, is het ok' of zo, nee niets. Zelf gebeld, bleek alles ok te zijn, opluchting alom!!

Ondertussen stampt onze meid niet meer vrolijk en af en toe, maar nee, keihard en de ganse dag door. Ok, het is een geruststelling, want je weet dat ze nog leeft (om het heel extreem te stellen), maar verdorie, het is eigenlijk niet altijd even aangenaam, pijnlijk zelfs (vooral het effect op mijn darmen) en als ik wil slapen houd ze me wakker (met als gevolg dat ik geen volledige nachtrust meer heb).

De kilo's, tja, die vallen reuzemee, ik geloof dat ik op 6-7 kg gestrand ben ondertussen (dat is ongeveer 1kg/maand dat ik ver ben) en hoop dat zo te houden. Meer nog, ik wil echt graag extra afvallen na de bevalling, ik zit met overgewicht en zou dat ietsje willen zien dalen voor als we ooit voor een 2de kindje gaan (als ik mijn moed samen kan rapen, want de weg er naar toe (IVF en zwangerschap) zijn toch maar zwaar, voor mij persoonlijk toch). Dus, na de bevalling, zo lang mogelijk borstvoeding geven en veel gaan wandelen (zolang het weer het toe laat, want met een winterkindje).

Jaja, 26 weken, levensvatbaar, maar ik hoop toch dat ze minstens 39 weken blijft zitten, het enige dat ik eigenlijk wil, is dat ons dochtertje gezond en wel op de wereld komt en ik haar na de ziekenhuisdagjes (5 dagjes, 4 nachten standaard), gewoon mee naar huis kan nemen. En dan ben ik supergelukkig!