21-03-15

39 weken zwanger van ons spontaan wondertje

Heel vreemd, het voelt nu net aan alsof ik voor de eerste keer zwanger ben, want deze keer is een spontane bevalling (zoals het er nu naar uit ziet) wel mogelijk! Heerlijk natuurlijk, ware het niet dat ik al sinds week 31 met zware bekkeninstabiliteit loop en de laatste weken ik amper nog kan bewegen.. 

Ik voel me enorm schuldig naar ons wondertje dat hier al rondloopt, kan niet meer spelen met haar, kan haar amper nog heffen en ik huil héél veel, van de pijn en van het verdriet dat ik mezelf niet meer ben. Maar goed, nog even tanden bijten (kan toch niet anders) en dan hopen dat de bevalling wel natuurlijk mag verlopen.

Ik merk wel dat ik ergens nog steeds bagage meedraag van het IVF gebeuren, zo denk ik soms bij mezelf 'het is me nu gegund van spontaan zwanger te zijn, heb ik dan een rotzwangerschap, mag ik het dan niet 1x "normaal" beleven?' - En ja, we kunnen voor nog een wondertje gaan, maar zoals ik me nu voel en wat ik nu maar meer kan, wil ik niet nog eens mijn (tegen dan) 2 kinderen en man aandoen. Nee, ik kan er zelf niets aan doen, maar toch, het voelt enorm rot en ik zie ook dat mijn dochter nu meer trekt naar haar papa, want die kan wel al die leuke dingen met haar doen.. (Gelukkig maar natuurlijk.)

Verder mag ik in mijn handjes wrijven, spontaan zwanger en tot nu toe nog steeds alles in orde met ons kleine meisje! Ik heb een schat van een man die me helpt waar hij kan (al is dat soms lachen, hij snapt niets van al die vrouwenhormonen en weet soms niet wat te doen om goed te doen haha) en het einde komt in zicht!

Alles is echt klaar (park, co-sleeper (wat we deze keer wel gaan proberen), relax, kleertjes), inclusief mezelf, voor dat nieuwe wondertje.. Ze mag echt komen, ik wil haar zoooooo graag in mijn armen sluiten en zo graag zien hoe grote zus op haar zal reageren!

20-10-14

Onze dochter 1 jaar oud en haar zusje is onderweg!

Ok, het is dus alweer even geleden dat ik me kwam 'aanmelden'.. Hihi.

Het is druk geweest, naast het zwanger zijn, waren we ook op huizenjacht, die is nu afgelopen, we hebben ons toekomstig huisje gevonden, verhuizen aan 33 weken zwangerschap, het zal nog lastig worden, maar beter zo, dan verhuizen met een pasgeboren baby.

Onze dochter is ondertussen een jaartje, heel gek, dat jaar is echt zo snel voorbij gegaan. Alsof ik zaken gemist heb en dat als thuismama, niet normaal!!! Haar zusje doet het goed, ondertussen ook alweer 4 maanden in mijn buik!!

Jeetje, mijn leven wordt beter met de minuut, niet normaal! Ik hoop dat er nog velen zo mogen denken, want het leven is om van te genieten en niet om je zorgen te moeten maken!

Liefs,

een zwangere oktobervis

19-08-14

nou... 9 maanden zwanger, 8 maanden ontzwangeren dan maar hihi!

Ja hoor, je leest het goed!

Mijn voldragen zwangerschap heeft mijn lichaam goed gedaan. Hoe gek het ook was rondes tellen, in ronde 2 was het prijs! Spontaan dus, jawel! Jeetje, alweer meer dan 8 weken zwanger ondertussen, maar durfde hier niets neer te pennen, tot ik een hartje zag bonken (en je weet maar nooit wie meeleest, bij deze: GEKENDEN GELIEVE DIT NOG NIET DE WERELD IN TE STUREN)! Ach ja, als het nu uitkomt, ben ik al wat geruster, maar hiervoor wou ik het absoluut niet.

Je kan het je niet voorstellen wat dat geeft, een positieve test, zonder te moeten spuiten, op en af naar Gent, deze keer geen zweet, bloed en tranen! Nou ja, tranen wel, met die positieve test, ik was echt volledig over mijn toeren (in de goeie zin), niet meer normaal haha!

In maart zou ons wondertje (want ja, dat is het deze keer ook) er moeten zijn, ik besef het wel, dat het niet supervlot zal gaan in het begin, maar ach wat, dit is en blijft hemels! O ja, het zwanger zijn op zich daarentegen niet, was geen fan de vorige keer, maar nu zeker ook niet. Nog voor ik positief testte, tot heden, is het alsof ik elke dag een kater heb van de dag ervoor (mijn maag, niet normaal) en MOE. Verstop dan maar eens je zwangerschap, als je een duracell konijntje bent als mij (in mijn 'normale' doen) hihi.

O jee, ik zou kunnen blijven doorschrijven over dit magische gebeuren. Zolang dit magische gebeuren maar goed loopt, dan neem ik het er allemaal terug bij (maagproblemen, moeheid, gezwollen voeten, pijnlijke rug, hoofdpijn etc). Ik hoop alleen dat mijn dochtertje er niet teveel van merkt...

Liefs, een zwangere oktobervis!