19-08-14

nou... 9 maanden zwanger, 8 maanden ontzwangeren dan maar hihi!

Ja hoor, je leest het goed!

Mijn voldragen zwangerschap heeft mijn lichaam goed gedaan. Hoe gek het ook was rondes tellen, in ronde 2 was het prijs! Spontaan dus, jawel! Jeetje, alweer meer dan 8 weken zwanger ondertussen, maar durfde hier niets neer te pennen, tot ik een hartje zag bonken (en je weet maar nooit wie meeleest, bij deze: GEKENDEN GELIEVE DIT NOG NIET DE WERELD IN TE STUREN)! Ach ja, als het nu uitkomt, ben ik al wat geruster, maar hiervoor wou ik het absoluut niet.

Je kan het je niet voorstellen wat dat geeft, een positieve test, zonder te moeten spuiten, op en af naar Gent, deze keer geen zweet, bloed en tranen! Nou ja, tranen wel, met die positieve test, ik was echt volledig over mijn toeren (in de goeie zin), niet meer normaal haha!

In maart zou ons wondertje (want ja, dat is het deze keer ook) er moeten zijn, ik besef het wel, dat het niet supervlot zal gaan in het begin, maar ach wat, dit is en blijft hemels! O ja, het zwanger zijn op zich daarentegen niet, was geen fan de vorige keer, maar nu zeker ook niet. Nog voor ik positief testte, tot heden, is het alsof ik elke dag een kater heb van de dag ervoor (mijn maag, niet normaal) en MOE. Verstop dan maar eens je zwangerschap, als je een duracell konijntje bent als mij (in mijn 'normale' doen) hihi.

O jee, ik zou kunnen blijven doorschrijven over dit magische gebeuren. Zolang dit magische gebeuren maar goed loopt, dan neem ik het er allemaal terug bij (maagproblemen, moeheid, gezwollen voeten, pijnlijke rug, hoofdpijn etc). Ik hoop alleen dat mijn dochtertje er niet teveel van merkt...

Liefs, een zwangere oktobervis!