19-07-13

26 weken: geslacht gekend, risico op zwangerschapsdiabetes en meer!

Waw,

wat een rit ondertussen. Eindelijk weten we het geslacht, met de 24 weken echo wisten we het dan eindelijk, we krijgen een dochtertje! Het ligt hier nu al vol kleedjes en andere meisjeskledij (maar veel 2dehands, puur omdat ik niets naar mijn smaak vind in de winkel, het is me iets te Barbie-achtig), heel bizar, nog 3 maanden ongeveer en ze ligt in mijn armen!

Vorige week naar de vroedvrouw geweest voor wat meer uitleg ivm bevalling en tegelijkertijd een mini-glucosetest moeten doen (50mg suikerdrankje drinken en na 60 minuten bloed laten prikken), kreeg ik 2 dagen later te horen dat ik een lichte afwijking toon en ik de OGTT (grote glucosetest) moet doen. Mijn angst die ik al had kwam dus enkel groter. Deze week die 'echte' test laten doen (2x50gr suikerdrankje drinken en bloed trekken na 0-60-120-180 minuten, dit alles nuchter), ik was al ziek (heb massas diarree, niet meer normaal) en voelde me dus echt niet super, het waren 3 lange uren. 2 dagen later, kreeg ik nog niets te horen en ze hadden niet gezegd van 'als je me binnen x uren niet hoort, is het ok' of zo, nee niets. Zelf gebeld, bleek alles ok te zijn, opluchting alom!!

Ondertussen stampt onze meid niet meer vrolijk en af en toe, maar nee, keihard en de ganse dag door. Ok, het is een geruststelling, want je weet dat ze nog leeft (om het heel extreem te stellen), maar verdorie, het is eigenlijk niet altijd even aangenaam, pijnlijk zelfs (vooral het effect op mijn darmen) en als ik wil slapen houd ze me wakker (met als gevolg dat ik geen volledige nachtrust meer heb).

De kilo's, tja, die vallen reuzemee, ik geloof dat ik op 6-7 kg gestrand ben ondertussen (dat is ongeveer 1kg/maand dat ik ver ben) en hoop dat zo te houden. Meer nog, ik wil echt graag extra afvallen na de bevalling, ik zit met overgewicht en zou dat ietsje willen zien dalen voor als we ooit voor een 2de kindje gaan (als ik mijn moed samen kan rapen, want de weg er naar toe (IVF en zwangerschap) zijn toch maar zwaar, voor mij persoonlijk toch). Dus, na de bevalling, zo lang mogelijk borstvoeding geven en veel gaan wandelen (zolang het weer het toe laat, want met een winterkindje).

Jaja, 26 weken, levensvatbaar, maar ik hoop toch dat ze minstens 39 weken blijft zitten, het enige dat ik eigenlijk wil, is dat ons dochtertje gezond en wel op de wereld komt en ik haar na de ziekenhuisdagjes (5 dagjes, 4 nachten standaard), gewoon mee naar huis kan nemen. En dan ben ik supergelukkig!