19-03-13

7 weken 4 dagen dudunk-dudunk

Eerst en vooral sorry voor het wachten, van dit toch wel heerlijke verslagje!!!

Vorige week woensdag mocht ik dus gaan voor mijn 2de echo, de echo waar ik persoonlijk het meeste schrik van had, na al 2 kennissen gehad te hebben waar het toen misliep..

Maar, alles was goed met ons Draakje, mijn man deed wat onwezenlijk, veel zag je ook nog niet, maar gelukkig konden ze ook het hartje laten horen (dudunk-dudunk). Hoe bizar was dat nu niet? Zo vreemd, zou het waarschijnlijk anders ervaren hebben als ik niet bang was, ik zou superblij geweest zijn, wat ik nu ook was, maar wat ik vooral was, was opgelucht!

Samen met die opluchting kwamen dus ook tranen, tranen die mijn man niet begreep want hij was zo opgelucht dat alles ok was, dat hij alleen nog maar kon denken aan de babykamer en overloop die dus af moet geraken. Heb ik het hem dan maar uitgelegd, dat er precies een gigantisch gewicht van me afviel en dat niet niets was. Maar ja, mijn man is een realist (net als ik meestal, maar sinds de ganse MMM zou je dat soms niet meer zeggen)..

Hehe, net als mijn eerste keer seks, ervaar ik dus ook dat eerste keer een hartje binnenin me horen, compleet anders dan verwacht! Maar daarom is dat niet minder, het besef viel me meteen dat dit nu WEL goed zal lopen, dat ik WEL mama wordt en ik EINDELIJK een wondertje op de wereld ga mogen zetten!

Dank je wel wetenschap!!

--> echo terug te vinden in de map Draakje's echo's

De commentaren zijn gesloten.