10-09-12

Dag 1 tem dag 15 (medicatie, punctie, terugplaatsing) - aug/sept 2012

Ondertussen zitten we aan dag 15, ik dacht vroeger te bloggen, maar het ganse boeltje vergde toch wel wat energie van me..

Dag 1: bloedafname gehad en normaal (zie vorig blogje) eerste maal 200x Puregon plaatsen 

Dag 2 - 5: 200x Puregon (vanaf dag 4 begon ik steekjes te voelen ter hoogte van mijn eierstok en het kwam ook zichtbaar, want mijn buik was precies niet meer symmetrisch, de linkerkant stond echt wel boller dan de rechterkant ; waar ik geen eierstok meer heb)

Dag 6: 200x Puregon + 1 spuitje Orgalutran (verdorie, die naald is een stuk dikker, opnieuw een knop in mijn hoofd moeten omdraaien)

Dag 7: op controle, ik had veel eitjes en de punctie zou voor donderdag of vrijdag zijn! Ondertussen aanpassing van medicatie meegekregen, die avond moest ik nog 300xPuregon zetten en een spuitje Cetrotide (en daar ben ik nu eens geen fan van hoor, venijnig spul en je moest het nog zelf mengen)

Dag 8: 300xPuregon en opnieuw een spuitje Cetrotide (omdat dit gisteren niet vlot verliep, zag ik hier echt tegenop, het is dus ook niet zonder slag of stoot gegaan)

Dag 9: om 00h30 (jaja, midden in de nacht) een spuitje Pregnyl (ook iets om zelf te mengen en dan nog met glaasjes die je moet breken, ik ben niet superhandig, dus er is zelf eentje verkeerd afgebroken, volgende keer met een servetje dus! Mijn hand zat vol met stukjes glas, maar gelukkig geen pijn gedaan) en dan nog eens 2 spuitjes Gonapeptyl (te vergelijken met de Orgalutran spuitjes). Wat ik dus steeds doe, is eerste de gemakkelijke spuitjes zetten (in dit geval gestart met Gonapeptyl), zodanig dat ik iets heb van 'ach het is maar eentje meer'.

Dag 10: geen medicatie meer, maar wel om 06h30 een afspraak in Aalter voor bloedafname (véél te weinig geslapen dus, want dat wou zeggen dat ik om 04h15 moest opstaan, na mijn spuitje om 00h30 geplaatst te hebben). Die dag ook beseft dat ik enorm gevoelig sta, dat mijn man af en toe wel eens een 'korte' reactie van mij moet incasseren en mijn lichaam toch wel afziet van alle medicatie (voornamelijk véél hoofdpijn)

Dag 11: de PUNCTIE!! Waw, wat was mijn man nerveus, ik kwam precies maar nerveus eens ik in de gang lag te wachten om de punctiekamer binnen te rollen. Daar moest ik me verplaatsen van mijn bed naar zo'n bevallingsbed, waar ik me dus ongemakkelijk bij voelde was dat ze je al 'voorbereiden' terwijl je nog je verdoving niet gehad hebt. Gelukkig kon ik ondertussen eens lachen met mijn man, die alle 'verpleegkleren' moest aandoen omdat hij er bij ging blijven, jammer dat ik geen foto kon nemen! Verder voel je de verdoving in je aders lopen (niet aangenaam, maar duurt niet lang) verder herinner ik me er niets meer van. MAAR ik had gezegd dat ik snel wakker kom van verdoving, wel wist ik niet dat ik TIJDENS de punctie zou wakker worden, blijkbaar heb ik zitten rondgrijpen toen ik wakker kwam en heeft mijn man mij wat vastgehouden tot ze me terug  verdoofd hebben. Toen ik voor de tweede maal wakker kwam, had ik ongelooflijk veel pijn. Maar echt veel pijn, blijkbaar was dat bij anderen niet het geval. Ook mijn bloedverlies was enorm, wat bij anderen niet zo erg was. Blijkbaar afhankelijk van persoon tot persoon. Nu goed, 13 eitjes 'geoogst', 10 bevrucht. Dag 14 terugplaatsing! Vanaf vanavond ook Utrogestan vaginaal opsteken (pilletjes met Progestron).

Dag 12: Véél beter reeds, ik voelde me helemaal niet meer slecht, zoals gisteren, ik kon perfect doen wat ik wou, het was net alsof ik gewoon mijn maandstonden had. Ondertussen 's morgens, 's middags en 's avonds Utrogestan opsteken (wat terug afkomt als wit goedje; bij deze heb ik steeds inlegkruisjes mee).

Dag 13: Hoofpijn in lichte mate, maar kan ook van iets anders komen natuurlijk.

Dag 14: Spannend, s morgens terugplaatsing van een embryootje. De eerste ontgoocheling was dat ik van de 10 eitjes maar 1 goed had dat werd teruggeplaatst maar niets meer over had om in te vriezen. Dus als deze ronde niet lukt, dan moet ik opnieuw beginnen spuiten. Terugplaatsing heb ik dan weer helemaal NIETS van gevoeld, dus daar kijk ik alvast niet tegen op. Maar helaas kwam ik 's namiddags echt ziek, ik had continu koud en was verschrikkelijk moe. Dan maar in mijn bed gekropen voor een viertal uurtjes, maar eerst een dafalgan genomen. Toen ik opstond had ik te warm, maar ik voelde me redelijk. Heel vreemd, zal waarschijnlijk een combinatie zijn van een griepje en de medicatie.

Dag 15 (vandaag): ik voel me nog niet optimaal, maar behalve wat rugpijn (onderaan) en niet erg actief te zijn (wel warm, maar het is dan ook maar laf weer), valt alles eigenlijk goed mee. Afspraak gemaakt voor dag 17 (opvolgcontrole) en dag 27 (dan is het ook mijn NOD) om te weten of mijn embryootje in mezelf zich goed genesteld heeft en ik dus zwanger ben. Die dag is het ook het verjaardagsfeestje van mijn metekindje, dus hopelijk goed nieuws, anders ga ik maar beteuterd erbij zitten!

Mensen die dit vandaag of morgen lezen, denk je eens aan me? Lachen

De commentaren zijn gesloten.